මොනවත් ලියපු නැති නිසා කලෙකින් ආපහු මේ පැත්තේ ඇවිල්ලා මොනවා හරි කුරුටු ගාලා යන්න ඕන කියලා හිතෙනකොට මොකද්දෝ කම්මැලි කමක් එක්ක මිශ්‍ර වෙලා එන හැඟීමක් හිතේ ඇතිවෙනවා.., පහුගිය දවස් ටිකේ උදේ පාන්දර වැඩට ගිහින් ගෙදර ඇවිත් නාලා කරලා එක්කෝ පොතක් එහෙමත් නැති නම් චිත්‍රපටයක් හරි සින්දුවක් හරි අහලා බලලා කරලා වේලාසනින් නින්දට යන එක තමා පහුගිය සති ටිකේම මගේ රූටීන් එක වෙලා තිබ්බේ.
ලියවිලි වලට පොඩි නැවතිල්ලක් තිබ්බ වෙලාවේ මට හම්බ වෙච්චි පොත් ටිකයි, සින්දු ටිකයි නං මසුරං. මේ කියන්න යන්නේ ඒ ගැන..,
අහලා තියෙනවද සුනිල් මිහිඳුකුල මහත්මයා ගැන.., නම කිව්ව සැනින් මතක නැති නම් ලේක් හවුස් පත්තර වල දිනමිණ, සිළුමිණ, සරසවිය, රසඳුණ වගේ පත්තර වල විටින් විටේ විතැන් වෙමින් සිය ලියමන් කරපු කෙනෙක් ගැන.., එහෙමත් නැතිනම් මේ පත්තර වල පලවුණු පික්චර් පිස්සා තීරුලිපි පෙළ ගැන.., ආන්න ඒ තීරු ලිපි පෙළ ලියන්නේ සුනිල් මිහිඳුකුල. එතුමා ප්‍රසන්න විතානගේ එහෙමත් නැතිනම් ක්‍රිස්ටි ෂෙල්ටන් ප්‍රනාන්දු වගේ අය එක්ක ග්ලෝබ් මුද්‍රණාලේ තුලින් එළි දැකපු සකුරා කියන විකල්ප සිනමා සඟරාවේ ආරම්භක සාමාජිකයෙක්. ඔහු දිගු කාලයක් ලියාගෙන ආපු පික්චර් පිස්සා තීරු ලිපි පෙළින් තෝරාගත් ලිපි එක්කහු කරලා පොතක් විදියට එළි දක්වලා.., අහම්බෙන් වගේ අවිස්සාවේල්ලේ ගුණසේන පොත් සාප්පුවට ගිය වෙලාවේ මේ පොත ඇහැ ගැහිලා අරගත්තා. එකදිගටම සුනේත්‍රාගේ මතක පොත එක දෙක, ගංගානාත්ගේ පැණිවළලු වගේ තීරුලිපි එක්කාසු පොත් කියවලා ලියවලා දැන් මේ වගේ පොත් කියවන්න මගේ පොත් කියවීමේ රුචිය වෙනස් වෙලාද කියලා හිතෙනවා. පෝලන්ත සිනමාව, ඇමෙරිකානු සිනමාව වගේම, රුසියානු, භාරත වගේම දේශීයසිනමාව ගැනත් අගනා ලිපි පෙළක් ම අඩංගුයි. කියවලා ම බලන්න. වෙනසක් දැනේවි.
පොත් ගැන කියවිල්ල ඇති.., අහලා තියෙනවද Deverists ගැන? Deverists කියන්නේ රියැලිටි ෂෝ එකක්.., ඒත් මේක වෙනස් රියලිටි ෂෝ එකක්.., මේක වට්ටෝරුගත වෙන්නේ ට්‍රැවල් සහ මියුසික් යටතේ.., ඉන්දියාව තුල තමන්ගේම ගීත සලකුණක් තියපු යම් ගීතයක් පළමු නෝට් එක ඇසීමෙන් ම මේ අසවල් ගායකයාය යන හැඳීනීමක් කරගත හැකි සංගීතඥයින් කීප පොළක් එක්කාසු වෙලා ඔවුන්ගේ සංගීතමය සහ භාවමය ආවේණිකතා ගීතයක් තුලදී එකතු කර එළිදැක්වීම තමයි මෙහෙදී ප්‍රධානවශයෙන් ම සිදුවන්නේ. එයට අමතර ම ඉතා විශාල උප සංස්කෘතීන් ගණනාවකින් වර්ණවත් වීමෙන් සැදී භාරතය තුල විවිධ දේශමායිම් හරහා ගමන් කරමින් ඊට අනුකූළව සංගීතය තුලින් ඔවුන්ගේ සලකුණ තැබීම තමා Deverists තුල සිදුවන්නේ..,

එයට අමතර ම ඉතා විශාල උප සංස්කෘතීන් ගණනාවකින් වර්ණවත් වීමෙන් සැදී භාරතය තුල විවිධ දේශමායිම් හරහා ගමන් කරමින් ඊට අනුකූළව සංගීතය තුලින් ඔවුන්ගේ සලකුණ තැබීම තමා Deverists තුල සිදුවන්නේ.., මේ වනකොට දෙවැනි සීසන් එක (යල?) ගෙවමින් ඉන්න මේ අපූරු වැඩසටහනේ සම්පූර්ණම කොටස් සියල්ලම නරඹන්නට මේ සබැඳිය තුලින් ගොසින් හැකියාව තියෙනවා.., සප්තස්වර අතර අරුමැසි හැකියාවන් සොයන මේ වැඩසටහන මෙහෙය වන්නේ Monica Dogra.

ලියන්න දෙයක් නැති උනාම ලියවෙන්නේ මහ අමුතු දේවල්.., මේ දවස් වල ඔලුවේ තිබ්බ අදහස් ටික එක සුමේට එලියට දාපු හින්දාද කොහේදෝ මේ දවස් වල ලියවෙන්න එන අදහස් මඟක් ගිහිල්ලා ලොප් වෙලා භින්න වෙලා යන එක මහ කරුමක්කාර සීන් එකක්.., ඒ උනාට ඒ දේවල් ලියන්න වැය කල වේලාව මම කියවන්න අතෑරිච්චි පොත් කියවන්න වැය කලාම අර පාඩුව ක්‍රමක්‍රමයෙන් ශූන්‍ය වෙන්න ගත්තේ මටත් නොදැනීම.., මේ දවස් වල මම කියවන්නේ මගේ හිතාදර මිතුරියක් වන මලීගෙන් ඉල්ල ගත්තු පොතක්.., ඒක කතාවක් නොවුනත් කතුවරයාගේ කාලය සහ අත්දැකීම් වල හරස්කඩක් කියලයි මට නම් හිතෙන්නේ..,

පොත ලියලා තියෙන්නේ තිස්ස අබේසේකර, පොතේ නම අයාලේ ගිය සිතක සටහන්.., පොතේ මිලට සාපේක්ෂව එහි වටිනාකම ඉතාම ඉහලයි කියලයි මට නම් හිතෙන්නේ.., මේ ආකාරයේ ස්වයං අත්දැකීම කියවන්න මම පුරුදු උනේ සුනේත්‍රාගේ මතකපොත එක සහ දෙක කොටස් කියවන්න අරගෙන.., සුනේත්‍රා ඒ ලියපු මතක පොත තීරු ලිපි එකතුවක්.., අයාලේ ගිය සිතක සටහන් කියන්නේත් තීරු ලිපි එකතුවක්.., සරළ බසින් එදා ජීවත් වෙච්චි සමාජය ගැන සුපරීක්ෂා කාරීව ලියලා එක්තැන් කල අදහස් ගොන්නක්.

මේ වගේම තවත් පොතක් මම කියවන්න හිතාගෙන ඉන්න ලිස්ට් එකේ උඩින් ම තියෙනවා ඒ ගංගානාත් දිසානායකගේ පැණි වළලු. මම ඔය පොත ගන්නම සරසවියට ගොඩ වැදෙද්දී පොත ඉවර වෙලා ආපහු ප්‍රින්ට් එකක් එන්න ඕනේලු.., පොත් ප්‍රදර්ශනය බලන්න ගියේ නැති නිසා පොත ඇවිල්ලාද කියලා මම දන්නේ නෑ.., වෙලාවක ගිහින් බලන්න ඕනේ ඔලුව දාලා. කැමති නම් මේ සබැඳියෙන් කතුවරයාගේ ආයතනික බ්ලොග් අඩවියට ගිහින් පැණි වළලු තීරු ලිපි ටිකක් කියවන්න පුලුවන්.

ඊට අමතරව අපේ හිතාදර "මගේ මරණය" පොත් ප්‍රදර්ශනය බලන්න යනවා කීව වෙලාවේ පුලුවන්නම් කොපියක් ගනින් කියලා කියන්න හිතාගෙන හිටපු පොතක් තිබ්බා.., ඒ තමා මම කාලයක් ආසාවෙන් කියවපු බලංගොඩ සරත් මධූ ඇඳි ඉතින් ඊට පස්සේ චිත්‍ර කතාව.., ඒක මේ පාර පොත් ප්‍රදර්ශනේ දී පොතක් විදියට එළිදක්වලා තිබුණා.

මේ පොත් ඔක්කොම ඔලුවේ තියාගෙන හෙට අනිද්දාට වත් වට්ටම් නැතත් අවිස්සාවේල්ලේ ගුණසේන එකට ගොඩ වැදිලා තියෙන පොත් ටිකවත් උස්සන් එන්න ඕනේ.., ඒක මම කොළඹ ගාටනවට වඩා ලාබයි.

මේ වන විට වත් පොත් නො එසේනම් Facebook හී කවියන් කිවිඳියන් අති බහුතරය සිය අත්දැකීම් අළලා තම පිටුවල එසේත් නැතිනම් බ්ලොග් වල හෝ ඉන් පරිබාහිරව පත්තර වලත් තම නිර්මාණ එළිදක්වනවා.., මම මේ කියන්න යන්නේ ඒ එළිදක්වන පිටු වල ඇති කවි ගැන නෙවෙයි.., මේ කවි විඳින එකතුවෙන අය අතර සිටින සමහර අය ඉන් එහා යන්නට එසේත් නැතිනම් උඩුගංබලා පිහිණීමක් කරන්නට උත්සහ ගන්න අවස්ථා විරළයි. දහස් ගණනක් ඔන්ලයින් ලියැවෙන කවි රස වින්දට ඒ විඳින රසය පොත ලෙස දොරට වඩින විට ඒ දෙස ඇසක් නොහරින සමාජයක, කවි පොතකට මිල නියම කල විට මිලදී ගන්නට තමා තුල ඇති සාහිත්‍යකාමය මුදලේ බලයට යටව යන්නට නොකමැත්තෙන් හෝ ඉඩදෙන මිනිසුන් සිටිනා රටක එඩිතරව කවි පොතක් හෝ එළිදක්වන්නට හිත හදා ගැනීම, මගේ චිනතන පරාසයන්ට අනුව "මාර වැඩක්" වෙන්නේ අන්න ඒ නිසා..,

පහුගිය දවස් කිහිපයකට පෙර මගේ බ්ලොග් සහෘදයින් කිහිප දෙනෙකු පසුගියදා පැවති TweetupSL හී දී හමුවීමෙන් පසුව එහිදී අපේ හිතවත් "මගේ මරණය" අතේ හරි හතරැස් පොතක් පෙරළමින් කියවනවා දැක්කා.., කියවන්නට ආසා හිතුනත් උත්සවය අවසානයේදී මරේගෙන් පොත ඉල්ලා ගැනීමෙන් අනතුරුව බසයට වී එය පිටත්වෙන තුරු පිටු පෙරළන්නට වුණා.

මෙච්චර වෙලා වට වන්දනා ගැහුවේ උපේක්ෂා අක්කගේ අභිනව කවි පොත වෙච්චි පළිඟු කැට වලට ප්‍රවේශයක් ගන්නටයි. ඉතාමත් සොඳුරු නිසඳැස් 63ක එකතුවකින් සමන්විත කවි පොතක නිසඳැස කියන සංකල්පයට ම සෑහෙන විදියට පොත ඉතාම හුරුබුහුටි ආකාරයට සකසා තිබෙන නිසා කවි කියවන්නට ප්‍රථම පොත වටේට හරව හරවා බැලුවේ සෞම්‍ය සඳරුවන් ලියනගේ විසින් නිර්මාණය කරන ලද පළිඟු කැට පොතේ කංචුකයේ නිර්මාණත්මක බවත් කවි වල ඇති වටිනා කමට ඉතා ඉහල ආකාරයේ සාධාරණයක් ඉටු කරන නිසාවෙන්මයි.

කවියේ පෙරවදන ලියන මහාචාර්ය සමන් චන්ද්‍ර රණසිංහ මහත්මයා උපේක්ෂාගේ නිසඳැස් වලට ඇති පෙම ඉවැරදිව අඳුණාගෙන ඉතා අගනා විචාරය ඇයගේ ලියවීම පිළිබඳව පවසනවා, ඇය විසින් ලියන්නට යෙදුනු මේ පොතේ ඇති බොහෝ කවි ගැන කරන ලද ඉතා සංක්ෂිප්තමය කියවීමක් බව රචකයාගේ අදහසයි, සීමාගත වදන් කිහිපයකින් සුසැදි නිසඳැස් ආරේ මේ කවි තුල සහසකුත් වදන් වලින් කිව නොහැකිදේ ගැබ්ව ඇති යැයි කිවහොත් උපේක්ෂාගේ කවි රසිකයෙකු නම් ඊට එදිරිව කිසිවක් නොකියන බව සක්සුදක් සේ පැහැදිලියි. ආදරය, විරහව, කුසගින්න, ජීවිතය, මරණය, නිදහස වැනි මහා ප්‍රවාහයේ මෙන්ම කවියකට අකුරු වෙතැයි නොසිතන ආරේ මාතෘකා පවා උපේක්ෂාගේ පෑන් තුඩට හසුව අකුරු වී ඇති ආකාරය ඉතා ප්‍රශස්තයි.

කවි වලින් මගේ හිත මුලින්ම ඇදුනේ ඔහේ පිටු පෙරළද්දී අහම්බෙන් ඇස ගැටුණු 39 වෙනි කවිය හෙවත් "මහන්සිය" නැමැති සඳැසයි.


වචන කිහිපයක් තුලින් උපේක්ෂා කියවන්නාට උගන්වන සමාජ විද්‍යාව වචන කරන්නට ගියානම් කොතරම් කල ගතවේවිද? ඒත් ඒ සියලු හිස්තැන් පුරවමින් ඒ හැඟුම් එලෙසින්ම ලැබදෙන්නට උපේක්ෂාට එක මොහොතක අකුරු කරන වදන් කිහිපයක් හොඳටම ප්‍රමාණවත්. සමන් මහාචාර්ය රණසිංහ මහතා පැවසූ ඒ සංක්ෂිප්තය තුලින් අසංක්ෂිප්තයට පාර කපන නිර්මාණශීලී බවේ අරුමය ඔබ මේ පොත අතට ගන්නට ලැබුණ සැනින් ඒ පිටු අතුරින් ඔබට අත් විඳින්නට හැකිවේවි.
නිර්මාණශීලී බව යනු එයයි.