ඒ ලෙවල් වලට පන්ති යන්න නුගේගොඩ රොටරියේදී එක්කහු වෙච්චි
සෙට් එක ඒලෙවල් කරලා අවුරුදු නවයකට වඩා ගෙවුනත් තවමත් අපි අතර සම්බන්ධ වෙලා
තියෙන්නේ අන්තර්ජාලෙට පින්සිද්ධ වෙන්න. උසස්පෙළින් පස්සේ ගෙදර ඉඳන් කැම්පස් යාවි
යැයි කියලා විස්වාසයක් නැති සමහරු ජොබ් හෙව්වා.., කැම්පස් පාස් වෙයි කියලා විශ්වාසයක් තිබ්බ සුධීරා, චමෝද, රචිත්
වගේ අය වෙලාව වෙන්කලේ 2003, 2004
කාලේ වෙනකොට අන්තර්ජාල පහසුකම් අස්සේ තියෙන එක එක රසවින්දන කොටස් හොයන්න.., විශ්ව විද්‍යාලේ යාම ගන විශ්වාසය නොතිබ්බ මම වගේ අය, පිස්සුව රස්සාව කරගෙන වෙබ් අඩවි නිර්මාණ කරුවෙක් විදියට
රැකියාව කරන අතරතුරේ අපේ පරණ රොටරි කණ්ඩායම අර ඉහතින් කිව්ව විදියට ඔන්ලයින් ඉන්න
නිසා නිතර කතා බහ කරන්න ලැබුණා, සිංහලයාඩොට්
කොම්,
කපුටා ඩොට් කොම් වගේ වෙබ් අඩවි වල චැට්
රූම් අස්සේ අපි නිතර හමු වුනා.., එහෙම
කතා කරන එක දවසක අපේ අය අතරේ මුස්ලිම් කොල්ලෙක්ට හිටියේ අක්‍රම් විතරයි.., කැඩිච්චි සිංහල කතා කලාට බාලාංශයේ ඉඳන්ම සිංහල ඉස්කෝලෙක
ගිය නිසාද කොහේදෝ අපි අපි අතරේ අකුරු අස්සෙන් කතා කරනකොට අපේ ගැටලු බව දැනුනේ නෑ.
අන්න, සුධීරා කාලෙකට පස්සේ කවියක් ලියලා..,
අක්‍රම් එහෙම කියලා කවිය කියවන්න සබැඳියක් දුන්නා.
සුධීරා අපි එක්කලා එකට පන්ති
ගිය එක්කෙනෙන් උනාට අපි අතරින් මුලින් ම පවුල් පන්සල් වෙච්චි අයගෙන් එක්කෙනෙන් තමා
එයා. මුලින්ම දන්න කාලේ අන්තර් ජාලේ සමාජ ජාල වෙබ් අඩවි වල තියෙන ෆොරම් වල කවි
ලියන්න ගත්තු අය ගෙන් එක්කෙනෙක් උනු සුධීරා රස්සාවත් ලැබීමත්, අනෙකුත් වගකීම් කටපිට වැටීමත්, නිසා ටික ටික ලියන එක අඩු වුණා. හිත බඳගන්න රූප
සම්පත්තියක් වගේම ලස්සන වචන මාලාවකින් කවි ගොතන සුධීරා ලියන කවියක් කියවන්න අපි මඟ
බලාගෙන ඉන්නේ හරිම ආසාවෙන්. ඒ නිසා අපි ඔක්කොම අක්‍රම් හදීසියේ හොයාගත්තු සුධීරා
ලිව්වැයි කියපු කවිය කියවන්න, චැට්
තිරයට දාපු සබැඳිය අස්සේන් අපි සුධීරාගේ බ්ලොග් එකට ගියා..,
අහෝ පෙම් සබඳ
නුඹ සොයන
ස්වර්ග රාජ්‍යය
මා අස නොමැතිනම්
කිමද තෙවසරකට පෙර
මා හදේ සැතපුනේ
නුඹේ පෙම තුල
මා සෙවූ
නිදහස නොලැබුණත්
මා සිතූවේ
මා ලැබුම නුඹේ
පැතුමයි කියා
එසේ නොවන බව
මම දැනගතිමි..,
හිමි සබඳ මම
නුඹෙන් වෙන්ව යමි..!
මේක මහ අඳෝනාවක් නේ??
හැමදාම කවුරු හරි කවියක් කතාවක් දැම්මම
ඒකේ වැරැද්දක් හොයන රචිත් සුපුරුදු ලෙස තමන්ගේ පළමුවෙඩි මුරය පත්තු කලා.., කොතරම් යාලුකම් තිබ්බත් හිතර පරස්පර ප්‍රකාෂයක් කරන විට
ඊට එදිරි වෙන තමන්ගේ අදහස කියන්න නොපැකිල ඉදිරිපත් වෙන ඒ වෙලේ චැට් එකේ හිටපු
ගොඩක් අය සුධීරාගේ කවියට රචිත් දීපු උත්තරේ දැකලා නිහඬ වුනේ ඔවුනේ ගේ හිත්වලත්
රචිත්ගේ හිතේ ඇතිවෙච්චි හැඟීම ම ඇතිවුනු නිසා වෙන්න ඇති කියලායි මේ දිහා බලා හිටපු
මට නම් හිතුනේ..,
මිනිහෙක් එක්ක ආදරේ බෙදාගනිද්දී වෙන ගැටලු අපි හැමෝ එක්කම බෙදාගන්නකොට අපේ
ආදරේ අස්සේ තියෙන පෞද්ගලික බව නැතිවෙනවා නේද..?
දවසක් මාත් එක්ක විජිත යාපා
එකේ පොතක් ගන්න ගිය වෙලාවක මගේ මිතුරෙක් ඇහුවා.., ඒ වෙලාවේ මම ඊට හිනාවකින් විතරක් උත්තර දුන්නේ, මගේ පළමු ප්‍රේමය බිඳ වැටිලා මම ඒ ගැන අන්තර් ජාලය අස්සේ
මගේ ඉඩේ තනිව කතිකාවක් ගොඩ නගමිනි හිටි නිසාවෙන්. ඒත් ඔහු අහපු ප්‍රශ්ණේ මගේ හිත
තුල කැකෑරෙමින් තිබ්බ ප්‍රෂ්ණයක්.., කොහොමටත් මම පසුව තේරුම් ගත්තා හිතේ දුකට එදිරිව තනි පුද්ගල කැරැල්ලක්
ගසන්නට යාමෙන් වෙන්නේ මගේ හිත තුවාල වෙන එකමයි කියලා.., පසුව මේ දෙවල් ගැන මධ්‍යස්ථව හිතද්දී මට ආවේ ගැටලු දෙකයි
ඒ,
·
ඇයි එහෙම
ගැටලු අනිත් අය එක්ක බෙදාගතයුත්තේ..?
·
දෙදෙනෙක්
අතර වෙන දේ පෞද්ගලික නම් ඇයි ඈ/ඔහු එකිනෙකාගේ ආශ්‍රයෙන් වෙන් වූ සැනින් ඊට [අ]ප්‍රසිද්ධියක්
දෙන්නේ..?
ඇත්තටම ඔවුන් ඒකෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මොකද්ද? ඇත්තටම වෙන්නේ පවතින ලෝකේ සබඳතා තොරතුරු තාක්ෂණයත් එක්ක
බැඳී තියෙනකොට අප වටා ප්‍රවාහයක් [crowd] සිටිනා බව දැනුනම අදහස් උදහස් දැනගන්නට අප තුල පවතින ඕනෑකම අපටත් හොරා අපේ
හිත් ඔස්සේ සමාජ ජාල අඩවි හරහා එලියට එන බවක්..,
" මිනිස්සු කොහොමත් කැමති නෑ, තනියම ඉන්න.., ඒකයි මිනිස්සු අන්තර්ජාලය හරහා හමු වුන කිසිදා නොදැකි මිනිස්සුන් හට
ඔවුන්ගේ දුක පවසා හිත් නිදහස් කරගන්නේ හරියට, මම ඔයාට මගේ දුකක් කියනවා වගේ..,"
වසර පහක සිට මා හා සතියකට වරක්වත් කතා
කරන මගේ ජපාන මිතුරිය තොමෝයි මේ ගැන ඇයගේ අදහස විදියට කියන්නේ. සමහරවිට සුධීරාට හිතේ මොනවා හරි ගැටලුවක් ඇති
ඒ නිසා වෙන්න ඇති එයා මේ විදියට හිතේ දුක එළියට දාන්නේ.., ඒත් ඒකෙන් අනිත් අයගේ ආකර්ෂනය හොයන එකනම් තේරුමක් නැති
වැඩක්..! අපි අන්තර්ජාලය තුල චරිතයක් වෙන්නට අපේ පෞද්ගලික බව ඕනෑවට වඩා භාවිත
කලොත් ඉන් සිදුවන හානිය වන්නේ අපටමයි.., මම මේ ගැන කල්පනා කරමින් තීරය
දෙසට නෙත් යොමු කරා.., තවමත්
කට්ටිය චැට් එකේ බරටම කතාව මම ඒ පැත්තට යන්න මගේ ඇඟිළි ඉක්මන් කෙරුවා.
